Πάνω από 2.500 είναι οι πειθαρχικές διώξεις εκπαιδευτικών για τη συμμετοχή τους σε αποφάσεις των σωματείων και των ομοσπονδιών ενάντια στην αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης και του ΥΠΑΙΘΑ.
Από
αυτές τις 2.500 διωκόμενων, η πλειοψηφία τους είναι νεοδιόριστοι συνάδελφοι που συμμετέχουν στην απεργία αποχή από την
Αξιολόγηση, όπως έχει αποτυπωθεί από τις αποφάσεις όλων των σωματείων (ΔΟΕ,
ΣΕΠΕ, ΑΔΕΔΥ, ΟΛΜΕ, ΕΛΜΕ). Διώκονται με σκοπό την τρομοκράτησή τους για να
καμφθεί ο αγώνας ενάντια στην αξιολόγηση, ο αγώνας για την υπεράσπιση του
δωρεάν δημόσιου χαρακτήρα του σχολείου.
Ήδη
έχουν αρχίσει οι εκδικάσεις των πειθαρχικών αυτών και έχουμε πλήθος αποφάσεων
που όλες απαλλάσσουν τις/τους συναδέλφισσες/ους!
Την
ίδια στιγμή έχουν περάσει ήδη 17 μήνες μετά τη θέση της Χρύσας Χοτζόγλου σε
αργία για συνδικαλιστική δράση -και με αντίστοιχο ερώτημα διώκεται και ο
νεοδιόριστος συνάδελφος Χαρτζουλάκης Δημήτρης-, παρά την ΟΜΟΦΩΝΗ απόφαση του
πειθαρχικού συμβουλίου ενάντια στην αργία, κάτι που αγνοήθηκε επιδεικτικά από τον τότε υπουργό
παιδείας. Και ενώ έχει γίνει το 2ο Πειθαρχικό, η συναδέλφισσα
παραμένει εκτός σχολείου, το υπουργείο ροκανίζει τον χρόνο, σχετικά με τα
χρονικά περιθώρια που προβλέπονται για την έκδοση της υπουργικής απόφασης («εύλογο χρονικό διάστημα»), κρατώντας σε
ομηρία τη συναδέλφισσα. Μάλιστα, αμέσως
μετά το κλείσιμο των σχολείων δόθηκαν και στους δύο οι γνωμοδοτήσεις του
Πειθαρχικού Συμβουλίου που εισηγούνται στην Υπουργό ενάντια στην αργία.
Απαιτούμε να γυρίσει τώρα η Χρύσα Χοτζόγλου στο σχολείο και να μην επιβληθεί
καμιά αργία για τον συνάδελφο Δ. Χαρτζουλάκη.
Η πολιτική των πειθαρχικών διώξεων δεν
είναι ούτε τυχαία ούτε συγκυριακή: Γιατί στην εκπαίδευση
εξελίσσεται μια επιχείρηση σαρώματος δικαιωμάτων και κατακτήσεων τόσο των
εργασιακών όσο και των δικαιωμάτων των μαθητών στο σχολείο. Αλλά και συνολικά
στην κοινωνία επιχειρείται να επιβληθεί ένας σύγχρονος εργασιακός μεσαίωνας
(13ώρες εργασίας, μισθοί που δεν φτάνουν ούτε για ζήτω κ.λπ.), ενώ ότι υπήρχε
ως κατάκτηση ανατρέπεται! Γιατί τα σύννεφα του πολέμου που πυκνώνουν επιβάλλουν
ακόμα μεγαλύτερη τρομοκρατία και καταστολή. Να μην ακούγεται καμιά φωνή
πραγματικής αντίστασης στην κυρίαρχη πολιτική. Σε αυτή την κατεύθυνση ψηφίστηκε
και το προηγούμενο καλοκαίρι και ο νέος νόμος για τα Πειθαρχικά που φέρνει
αυστηρότερες ποινές, χτυπά το δικαίωμα στην συνδικαλιστική δράση, ανοίγει τον
δρόμο για απολύσεις στο δημόσιο.
Για αυτό αποτελεί κεντρικό ζήτημα για
τους εκπαιδευτικούς. Γιατί δε μπορούν να διεκδικηθούν καλύτεροι
μισθοί, περισσότερα εργασιακά δικαιώματα, να υπερασπιστούμε την δωρεάν δημόσια
παιδεία αν επικρατήσει σιγή νεκροταφείου.
Είναι
γεγονός ότι η κυβέρνηση χρησιμοποιεί την τρομοκρατία και την καταστολή γιατί
αδυνατεί να πείσει για την πολιτική της. Γιατί η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών
δεν πείθεται για τον ρόλο που τους ετοιμάζει να παίξουν στο δημόσιο σχολείο.
Δηλώνουμε
την πλήρη και αμέριστη στήριξή μας στους/στις διωκόμενους/ες συνάδελφους/ισσες.
Απαιτούμε να σταματήσουν τώρα όλες οι διώξεις, να γυρίσει η Χρύσα στο σχολείο
της και να παρθούν πίσω όλες οι απαράδεκτες ποινές, όπου έχουν επιβληθεί.
Σε
αυτή την κατεύθυνση τα εκπαιδευτικά συνδικάτα ΔΟΕ, ΟΛΜΕ και τα πρωτοβάθμια
σωματεία ΣΕΠΕ, ΕΛΜΕ να κάνουν όλες τις απαραίτητες ενέργειες και κινηματικές
πρωτοβουλίες προκειμένου να κινηθούν μαζικά και αποφασιστικά οι εκπαιδευτικοί
ενάντια σε όλη αυτή τη βιομηχανία διώξεων!
Όπως δυο χρόνια τώρα, μέσα από
αποφάσεις (ΔΣ και Γενικών Συνελεύσεων),
στα σωματεία των δύο διωκόμενων –με απειλή/επιβολή δυνητικής αργίας-
εκπαιδευτικών, των ΧΧ και ΔΧ, ΕΛΜΕ Πειραιά
και Α’ ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής αντίστοιχα, μαζί με άλλα πρωτοβάθμια σωματεία, συλλογικότητες
και επιτροπές αγώνα, δίνεται η κόντρα και στηρίζονται οι συνάδελφοι ενάντια σε
αυτή την απαράδεκτη και πρωτοφανή δίωξή τους.
Να γυρίσει στο σχολείο η Χρύσα
Χοτζόγλου! Κανείς άλλος συνάδελφος σε δυνητική αργία!
Κάτω τα χέρια από σωματεία-απεργία-αγώνα!
Η τρομοκρατία δε θα περάσει!
Να παρθούν πίσω όλες οι διώξεις!
Για
το Δ.Σ. του Ζ΄ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσ/νίκης
Δέσποινα Σαββίδου Ηλίας Σμήλιος
.webp)